Άμεση απελευθέρωση του συντρόφου Νίκου Μαζιώτη
Άμεση "απεμπλοκή" με την αποφυλάκιση της Πόλας Ρούπα
Σε μια εποχή γενικευμένης αυστηροποίησης του πλαισίου ποινικής καταστολής –άρρηκτα συνδεδεμένης με τις συνθήκες της βαθιάς, πολύπλευρης και μακρόχρονης συστημικής κρίσης και της apriori κοινωνικής βίας και τρομοκρατίας από το κρατικοκαπιταλιστικό σύμπλεγμα εξουσίας και στον ελλαδικό χώρο–, οι πολλαπλές νομοθετικές αλλαγές των ποινικών και σωφρονιστικών κωδίκων που μέχρι στιγμής ισχύουν, αλλά και όσων νέων σκληρότερων αλλαγών προβλέπονται στο νέο ποινικό κώδικα (που σε λίγο καιρό εισάγεται προς ψήφιση στο ελληνικό κοινοβούλιο), θα οδηγήσουν στην ολοένα και μεγαλύτερη σκλήρυνση της ποινικής καταστολής. Τόσο στο επίπεδο των δικαστικών αποφάσεων όσο και στο επίπεδο της κατάργησης του θεσμού της υφ’ όρον αποφυλάκισης των κρατουμένων και ειδικότερα, των πολιτικών κρατουμένων που υπερασπίζονται την πολιτική δράση τους για την οποία εξάλλου βρίσκονται αιχμάλωτοι στα κελιά της δημοκρατίας τους. «Στις περιπτώσεις της υπό όρους απόλυσης, το δικαστικό συμβούλιο οφείλει να εξετάζει ουσιαστικά κριτήρια που συνδέονται με τη βαρύτητα του εγκλήματος, τα ατομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά του καταδικασθέντος καθώς και την τρέχουσα στάση του απέναντι στο έγκλημα ή στα εγκλήματα που διέπραξε….».
Το πιο πάνω απόσπασμα δεν είναι παρά το κριτήριο που προβλέπεται στον νέο αναθεωρημένο ποινικό κώδικα για την υπό όρους αποφυλάκιση των κρατουμένων ή τη συνεχιζόμενη κράτησή τους. Είναι όμως και το σκεπτικό πάνω στο οποίο στηρίχτηκε η απόφαση του συμβουλίου Πλημμελειοδικών Λαμίας που αποφάσισε τη συνέχιση της κράτησης του συντρόφου Μαζιώτη, καθώς –όπως μεταξύ άλλων–έκρινε, ότι δεν έχει επέλθει ο «σωφρονισμός» και η «μεταστροφή» του χαρακτήρα του, ότι δηλώνει πολιτικός κρατούμενος και δεν αναγνωρίζει την απαξία των εγκληματικών πράξεων που έχει τελέσει για τις οποίες βρίσκεται στη φυλακή.
Σε ρόλο λοιπόν μοναρχοφασιστικού έκτακτου στρατοδικείου το δικαστικό συμβούλιο της Λαμίας απέρριψε την υπό όρους αποφυλάκιση του αναρχικού συντρόφου Μαζιώτη για 4η φορά* στις 29/9/2023 (*στην πραγματικότητα είναι η 5η, συνυπολογίζοντας πως στο παρελθόν είχε απορριφτεί και ένστασή του για την υφ’ όρων αποφυλάκισή του). Η απόρριψη του αιτήματός του αφορά αποκλειστικά και μόνο, σε πολιτικούς και φρονηματικούς λόγους. Και μάλιστα επί της ουσίας έκαναν «χρήση» προκαταβολικά και αναδρομικά των αλλαγών του Π.Κ. όπως περιγράφονται παραπάνω. Η απόφασή τους για την συνέχιση της κράτησης του συντρόφου είναι πολιτικά προκλητική και τιμωρητική, καθώς με τον ισχύοντα Π.Κ έχει ήδη εκτίσει τα 3/5 της ποινής του. Δηλαδή, 14 χρόνια μικτά -με εργασία- από τα 20 χρόνια κάθειρξης στα οποία έχει καταδικαστεί. Επομένως, το μοναδικό καθεστώς εξαίρεσης που βίωσε όλα αυτά τα χρόνια, συνεχίζεται. Καταργούν οι ίδιοι παράνομα τον θεσμό της υφ’ όρων απόλυσης. Είναι μοναδική περίπτωση πολιτικού κρατούμενου, αλλά και γενικότερα κρατούμενου που εκτίει 20ετή ποινή κάθειρξης, δεν είναι δηλαδή καταδικασμένος σε ισόβια, που συνεχίζει να κρατείται ενώ πληροί όλες τις τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις. Με σαφήνεια αποδεικνύεται ότι στις μύχιες και ερεβώδεις προθέσεις των δικαστικών συμβουλίων της Λαμίας με την ακραία μεροληπτική απόφασή τους είναι να κρατηθεί αιχμάλωτος στην φυλακή, κλέβοντάς του κυριολεκτικά χρόνια από την ελευθερία που δικαιούται.
Επίσης πολιτικά εκτιμάμε –και πραγματικά θέλουμε να διαψευστούμε– ότι αντιμετωπίζουν τον Νίκο Μαζιώτη σαν ισοβίτη, παρόλο που στα εφετεία και των δύο συντρόφων του Επαναστατικού Αγώνα για την επίθεση στην ΤτΕ, η ποινή των ισοβίων είχε «σπάσει» και αμετάκλητα καταδικάστηκαν κατά συγχώνευση σε 20ετή ποινή κάθειρξης. Ποινή την οποία έχουν ήδη εκτίσει και ο Ν. Μαζιώτης και η συντρόφισσα Ρούπα, η οποία και αποφυλακίστηκε στις 17/11 αλλά αυτή τη στιγμή ζητείται από εισαγγελέα η επαναξέταση της αποφυλάκισής της εισάγοντας την υπόθεση σε νέο δικαστικό συμβούλιο στη Χαλκίδα (βλ. σχετική ενημέρωση στο τέλος του κειμένου). H τελεσίδικη αυτή 20ετής ποινή κάθειρξης όμως, όπως αποδεικνύεται, «δυσαρέστησε» πολλούς κρατικούς αξιωματούχους και ιεροεξεταστές-δικαστές., εντέλει και για τους δύο συντρόφους., παρά το γεγονός ότι η συν/ισσα αποφυλακίστηκε με θετική εισήγηση εισαγγελικού λειτουργού καθώς εξέτισε την προβλεπόμενη ποινή και σύμφωνα με το νόμο τους έπρεπε να αποφυλακιστεί.
Σε αυτή την πολιτική εκτίμησή μας οδηγούμαστε καθώς πληροφορούμαστε ότι στο νέο ποινικό κώδικα προβλέπεται επιπλέον και η αύξηση του ανωτάτου ορίου κάθειρξης για κακουργήματα από τα 15 στα 20 έτη καθώς και πραγματικής έκτισης της ποινής. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει οι κρατούμενοι/κρατούμενες να εκτίουν όλη την ποινή τους (τα 5/5) και δεν θα δικαιούνται αποφυλάκισης με αναστολή ποινής (δηλαδή αποφυλάκιση υπό όρους). Πολύ δε περισσότερο όταν τα ουσιαστικά κριτήρια που συνδέονται με τη βαρύτητα του εγκλήματος, τα ατομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά του κρατούμενου ή της κρατούμενης, ο χαρακτήρας, οι ιδεολογικές-πολιτικές τους καταβολές αλλά και η στάση τους απέναντι στο έγκλημα ή στα εγκλήματα που διέπραξαν, δεν είναι αρεστά στο κυρίαρχο σύστημα εξουσίας και στους κρατικούς υπαλλήλους του όπως είναι το εκάστοτε συμβούλιο που θα αποφασίζει με πολιτικά και φρονηματικά κριτήρια, αν θα αποφυλακίσει ή όχι!
Είναι όμως απολύτως σαφές –πιο ξεκάθαρο δεν γίνεται– ότι περιμένουν από τον σύντροφο να μετανοήσει, να αναθεωρήσει. Ανερυθρίαστα και συνειδητά παρεμβαίνουν στον ίδιο τον πυρήνα της πολιτικής του συνείδησης,των πολιτικών-ιδεολογικών του απόψεων, ενώ λοιδορούν αυτό που είναι και περήφανα όλα αυτά τα χρόνια υπερασπίζεται: ότι είναι πολιτικός κρατούμενος, καταδικασμένος για τη δράση του μέσα από τις γραμμές της οργάνωσης αντάρτικου Επαναστατικός Αγώνας. Πολύ εύστοχα ο σύντροφος Μαζιώτης προς το τέλος του δημοσιοποιημένου κειμένου του, περιγράφει ότι, «Πιθανόν ο σκοπός τους είναι η έκτιση του συνόλου της ποινής, τα 5/5, δηλαδή και τα 20 χρόνια, ποινή η οποία ολοκληρώνεται στην περίπτωσή μου σε 3 σχεδόν χρόνια μαζί με εργασία».
Αυτό ευθέως σημαίνει ότι στην περίπτωση του συντρόφου Μαζιώτη και μάλιστα, αναδρομικά, καταργούν τον θεσμό της υπό όρους αποφυλάκισης, όπως ισχύει για όλες/όλους τις κρατούμενεςκρατούμενους. Αυτές οι αποφάσεις είναι φωτογραφικές για κρατούμενους που διέπραξαν πολιτικά «εγκλήματα» και παραμένουν σταθεροί στις πολιτικές τους επιλογές, δεν «μεταστράφηκε» ο χαρακτήρας του και δεν «αναθεώρησαν», όπως ο σύντροφος Μαζιώτης.
Και οι «κρίνοντες» κρίνονται.
Το καθεστώς εξαίρεσης για τον σύντροφο Μαζιώτη αλλά και οι νεότερες πλέον εξελίξεις για τη συντρόφισσα Ρούπα και η ανακίνηση της αποφυλάκισής της από άλλον εισαγγελέα για να επαναξεταστεί από νέο δικαστικό συμβούλιο στη Χαλκίδα, δεν αφήνει περιθώριο εφησυχασμού και αδράνειας. Και οι «κρίνοντες» κρίνονται.
Oι συνεχείς απορρίψεις της υφ' όρων αποφυλάκισης του Ν. Μαζιώτη και η περαιτέρω σκλήρυνση του ποινικού οπλοστασίου δεν αφορά μόνον τον ίδιο τον αγωνιστή. Αλλά και με την μέχρι στιγμής εξέλιξη με την άρση ή μη της αποφυλάκισης της συντρόφισσας Ρούπα καταδεικνύει και προεικονίζει το μέλλον που θα επιφυλάσσουν από εδώ και στο εξής στους συντρόφους και τις συντρόφισσες από τον αναρχικό και ευρύτερα αντιεξουσιαστικό χώρο που θα βρεθούν αντιμέτωποι με δικαστικές αποφάσεις για την πολύμορφη δράση τους ενάντια στο κράτος και τους μηχανισμούς του και θα καταδικαστούν με την αιχμαλωσία τους στα κελιά της δημοκρατίας, ακόμα και με μικρότερες ποινές κάθειρξης. .
Καλούμε τις συντρόφισσες και τους συντρόφους μέσα από πρωτοβουλίες να εκδηλώσουν το επόμενο διάστημα την αλληλεγγύη τους τόσο για την απελευθέρωση του Νίκου Μαζιώτη όσο και το ζήτημα της συνεχιζόμενης ελευθερίας ή τη διαταγή της επαναφυλάκισης της συντρόφισσας Πόλας Ρούπα..
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ
ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ*
ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ
*Εισαγγελέας υπεύθυνος και για τις γυναικείες φυλακές Θήβας, ανακίνησε το ζήτημα της αποφυλάκισης της συντρόφισσας Ρούπα λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωσή της στις 28/11. Έλαβε στα χέρια της το σχετικό έγγραφο 1 μήνα μετά, μόλις προχθές. Αυτό σημαίνει ότι θα επανεξεταστεί η αποφυλάκιση ή θα διαταχθεί η επανακράτησή της καθώς συγκροτείται νέο δικαστικό συμβούλιο στην Χαλκίδα.- έδρα του εισαγγελέα που ζήτησε αναψηλάφιση της αποφυλάκισή της- και θα κρίνει την υπόθεση αυτή. Θα ενημερώσει με κείμενό της η συντρόφισσα Ρούπα για το ζήτημα.
ΥΓ. Για τους νέους ποινικούς κώδικες, ένας μικρός σχολιασμός:
* Από κανόνας, γίνεται πλέον εξαίρεση η αναστολή της ποινής για πλημμελήματα.
* Θα μπορεί μόνο να χορηγηθεί σε ποινές φυλάκισης έως ένα έτος, εφόσονοι αμετάκλητες προηγούμενες καταδίκες δεν υπερβαίνουν το ένα έτος.
* Πραγματική έκτιση μέρους της ποινής έως 6 μήνες για ποινές φυλάκισης από 2 έως 3 έτη.
* Πραγματική έκτιση σε σωφρονιστικό κατάστημα για ποινές άνω των 3 ετών.
* Αύξηση του ανωτάτου ορίου κάθειρξης για κακουργήματα από τα 15 στα 20 έτη. Και όπως ήδη αναφέραμε παραπάνω
* Αυστηροποιούνται οι προϋποθέσεις της υφ’ όρον απόλυσης.
Πλέον θα εναπόκειται αποκλειστικά στην ουσιαστική κρίση του δικαστικού συμβουλίου ανάλογα με την επικινδυνότητα του εγκλήματος και τα ατομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά του δράστη, ανεξαρτήτως τυπικών προϋποθέσεων και συμπλήρωσης χρόνου κράτησης!
Αλληλέγγυοι/ες στον Επαναστατικό Αγώνα